Schrijfster van de maand

De hele maand september staat bij BookSpot in het teken van Gerda van Wageningen. Waarom? Omdat Gerda al meer dan 40 jaar in het vak zit en inmiddels meer dan 100 verrukkelijke streek- en familieromans op haar naam heeft staan. Boeken om heerlijk bij weg te zwijmelen en even alles om je heen te vergeten. Gerda is gespecialiseerd in series. Vaak pakt ze een historisch gegeven bij de lurven en schrijft daar dan een drieluik over. Gerda’s nieuwe boek ‘Onvoorwaardelijke liefde’ verschijnt op 10 september én je kunt, exclusief bij BookSpot, tot en met 21 september gratis een nieuw kort verhaal van Gerda’s hand downloaden. Hulde voor Gerda!

Elk verhaal dat ik schrijf, gaat toch door de zeef van mijn persoonlijkheid.

Over Gerda 

Gerda van Wageningen werd geboren op 4 oktober 1946 in Zwijndrecht, waar haar ouders kort na de oorlog inwoonden bij haar grootouders. Al snel verhuisde het gezin naar Rotterdam, waar Gerda’s vader werkzaam was bij de rivierpolitie. Hier werd het gezin uitgebreid met een broertje. Gerda is vanaf jongs af aan al een groot natuurliefhebber, ondanks dat ze opgroeide in de stad. Ze leefde dan ook op als het gezin in de zomer bij familie op een boerderij in Kerkwerve op Schouwen-Duiveland verbleef, waar haar vader was opgegroeid.

Leren kon ze goed en ze schreef met gemak opstellen op school. Gerda wilde graag geschiedenis studeren maar de MULO was het hoogst haalbare voor een meisje dat in die naoorlogse jaren opgroeide. Na haar schooltijd vond ze een baan in de administratie. Ze trouwde op haar twintigste, stopte met haar werk en kreeg twee zoons. Toen haar jongste zoon naar school ging, begon Gerda, naast dat ze vrijwilligerswerk deed, met schrijven. Eerst als hobby, maar haar eerste manuscript werd al direct uitgegeven. In 1979 verscheen Rijpend geluk, een streekroman over een dappere jonge vrouw op de Zuid-Hollandse eilanden. Ondanks dat het in die tijd niet gebruikelijk was om als getrouwde vrouw aan het werk te gaan, sloeg Gerda de kritiek die ze daarop kreeg in de wind en koos ervoor om door te gaan met schrijven.

In 1974 verhuisde het gezin naar de Hoeksche Waard, waar Gerda nog altijd woont. Niet in een idyllisch landelijk huisje uit een streekroman, maar in een strakke nieuwbouwwijk. Na 32 jaar eindigde haar huwelijk. Ze sloot hiermee een periode van eenzaamheid en verdriet af, waarna ze enorm opleefde. Ondanks twee latrelaties, ontdekte Gerda liever alleen te leven. Ze heeft een fijne band met haar kinderen en een grote vriendinnenkring. Met hen gaat ze graag op stap, bijvoorbeeld om een museum of klassiek concert te bezoeken. Maar haar grootste hobby’s liggen in de natuur. Jarenlang heeft Gerda paardgereden, met als favoriet buitenritten over het strand. Ook de golfsport bracht haar vele mooie uren ontspanning met vriendinnen.
De laatste jaren gaat ze er graag met verrekijker en telescoop op uit om te vogelen of bezoekt ze tentoonstellingen en enkele Zeeuwse tradities, zoals Strao^ of ringrijden. Zo vaak mogelijk mag de hond mee. “Tja,” zegt ze altijd, “wat valt er te verwachten van iemand die op dierendag geboren is?” Haar liefde voor de natuur ervaart ze als een fijne tegenhanger van het schrijversbestaan, waarvoor ze vele uren achter haar toetsenbord doorbrengt. Het liefst met de hond aan haar voeten.

Gerda’s boeken en werkwijze
Uit alles blijkt Gerda’s interesse in geschiedenis. Haar boeken spelen zich vaak decennia terug af. Onderzoek doen naar de tijd waarin ze een boek situeert en het historisch kloppend maken van de tekst is een van haar grootste drijfveren. Ze voelt zich “sterk verwant met de periode van circa 1850 tot 1920” en verdiept zich met veel interesse in de gebruiken en mensen van die tijd. Daarnaast put ze ook inspiratie uit de regio waar ze woont en Schouwen-Duiveland, het Zuid-Hollandse eiland waar haar vader opgroeide en waar ze dierbare jeugdherinneringen heeft.

Omdat ze niet heeft kunnen studeren toen ze jong was, verdiept ze zich nu met genoegen in geschiedenis, psychologie en andere onderwerpen. Inspiratie hiervoor vindt ze in boeken, op internet – “want mensen plaatsen echt a´lles op fora” – maar ook op tv, de krant of door een rondje te gaan rijden. Gerda schroomt niet om ergens aan te bellen als ze denkt dat er een verhaal verscholen ligt. Zo doet ze veel kennis op van uiteenlopende onderwerpen en kan ze zich keer op keer inleven in het bestaan van het personage waarover ze schrijft.

Doordat ze zich graag verdiept in nieuwe onderwerpen, leest Gerda veel non-fictie. Als ze zelf met een roman bezig is, leest ze bovendien geen fictie om te voorkomen dat ze zich daardoor laat beïnvloeden. Los van de tijd waarin het verhaal zich afspeelt, vindt Gerda dat haar boeken het dagelijks leven moeten weergeven. Daarom verdiept ze zich ook in modernere onderwerpen, zoals post-traumatische klachten, echtscheidingen en veelvoorkomende ziektes. Daarnaast speelt in elk verhaal van Gerda romantiek hoe dan ook een rol. Ze is niet bang om ook de pijn en het verdriet die hier soms bij komen kijken te bespreken, maar zorgt altijd dat het boek op een positieve manier eindigt. Ze hecht er veel waarde aan dat de lezer met een fijn gevoel haar roman kan afsluiten.